Interpelacje Poselskie

   Zgodnie z przepisami wynikającymi z art. 12 ust. 5 i 6 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz.U. z 2003 r. Nr 58, poz. 514, tekst jednolity) pracodawca przed zatrudnieniem pracownika obowiązany jest uzyskać od niego oświadczenie o pozostawaniu lub niepozostawaniu w rejestrze bezrobotnych oraz obowiązany jest zawiadomić w formie pisemnej w ciągu 5 dni właściwy powiatowy urząd pracy o zatrudnieniu osoby zarejestrowanej jako bezrobotnej lub o powierzeniu jej innej pracy zarobkowej. Zgodnie z art. 26 tejże ustawy także bezrobotny jest obowiązany zawiadomić w ciągu 5 dni powiatowy urząd pracy o podjęciu zatrudnienia, innej pracy zarobkowej lub pozarolniczej działalności oraz o zaistnieniu innych okoliczności powodujących utratę statusu bezrobotnego albo utratę prawa do zasiłku, miejsca zamieszkania.

   Niedopełnienie obowiązku zawiadomienia przez przedsiębiorcę powiatowego urzędu pracy o fakcie powierzenia pracy zarobkowej osobie bezrobotnej jest traktowane jak wykroczenie (zgodnie z art. 63 ust. 2 ustawy) i podlega karze grzywny. Grzywna, która grozi osobie bezrobotnej z tytułu niewypełnienia obowiązków wynikających z ustawy, wynosi 500 zł, natomiast przedsiębiorca zagrożony jest karą 3000 zł.

   Tymczasem coraz częściej do mojego biura poselskiego zgłaszają się przedsiębiorcy, którzy, w dobrej wierze zatrudniając osoby bezrobotne, ponoszą konsekwencje z powodu ich nieuczciwości, choć także z powodu niewystarczającej znajomości przepisów. Otóż niejednokrotnie po przeprowadzonej u tych przedsiębiorców kontroli okazuje się, że zatrudniali oni osobę bezrobotną, zarejestrowaną w urzędzie pracy. Sytuacje takie wynikają albo z oszustwa ze strony zatrudnianej osoby, która nie ujawniła pracodawcy takiej informacji, albo niestety z powodu niewiedzy przedsiębiorcy o takim obowiązku. Częstokrotnie przedsiębiorcy karani są także za np. nieterminowe dokonanie zgłoszenia faktu zatrudnienia osoby bezrobotnej do urzędu pracy. Spóźnienie o nawet jeden dzień skutkuje koniecznością zapłacenia bardzo wysokiej kary. Podobnie jest w przypadkach wymienionych powyżej.

   W związku z tym mam do Pana Ministra kilka pytań:

   1. Czy nie uważa Pan Minister, że przepisy ww. ustawy, traktujące na równi przedsiębiorców, którzy niebezpośrednio ze swojej winy nie dokonali wspomnianego wyżej zgłoszenia, oraz przedsiębiorców, którzy, celowo łamiąc prawo, zatrudniają osobę bezrobotną, są niesprawiedliwe i krzywdzą tych, którzy uczciwie i w dobrej wierze tworzą nowe miejsca pracy?

   2. Czy nie uważa Pan Minister, że tak skonstruowane przepisy tej ustawy zachęcają do łamania prawa i przyjmowania pracowników do pracy ˝na czarno˝, bez ujawniania w dokumentach informacji o zatrudnionych, celem uniknięcia jakichkolwiek kłopotów podczas ewentualnych kontroli?

   3. Dlaczego obowiązek zgłoszenia do urzędu pracy faktu zatrudnienia osoby bezrobotnej leży nie tylko po stronie osoby zatrudnianej, ale także po stronie pracodawcy? W przypadku nieuczciwości bezrobotnego lub zbyt późnego poinformowania zatrudniającego o wpisie do rejestru bezrobotnych to właśnie on ponosi większe konsekwencje niż zatrudniany.

   4. Czy można spodziewać się takiej zmiany wspomnianych przepisów, aby były one bardziej przychylne przedsiębiorcom i dawały możliwość karania tylko tych, którzy w złej wierze nie wykonują wynikających z nich obowiązków? Jeśli tak, to kiedy można się ich spodziewać?

   Z poważaniem

   Poseł Adam Stanisław Szejnfeld

   Piła, dnia 6 lipca 2004 r.