Szanowny Panie Ministrze! Zwracam się z prośbą o interwencję w proces prywatyzacji GAMRAT SA,
Szanowny Panie Ministrze! Zwracam się z prośbą o interwencję w proces prywatyzacji GAMRAT SA, gdyż sprawa ta budzi nie tylko wiele emocji, szczególnie w naszym regionie, ale również uzasadnione wątpliwości, co do prawidłowości i sensowności jej realizacji.
GAMRAT jest znanym nie tylko w kraju producentem wyrobów z tworzyw sztucznych dla budownictwa, posiada również produkcję na rzecz obronności kraju. Przez kilka lat spółka ta przeżywała kłopoty związane z załamaniem się zapotrzebowania na wyroby o przeznaczeniu wojskowym, kryzysem w budownictwie, koniecznością głębokiej (bolesnej dla załogi) restrukturyzacji prowadzonej w okresie bardzo nasilonej konkurencji na rynku.
Gdy trudny program poprawy sytuacji firmy został w dużej mierze zrealizowany (co warte podkreślenia bez większych napięć społecznych) i przyniósł wymierne efekty ekonomiczne, próbuje się sprzedać spółkę za cenę niższą niż wartość jej kapitału obrotowego inwestorowi, którego wiarygodność finansowa jest niższa niż spółki, którą ma nabyć. Takie są fakty, o których wie załoga, a potwierdzają je dokumenty finansowe. Dodatkowe wątpliwości wzbudza zachowanie się inwestora, który już rozpoczął konkurowanie na rynku z firmą, którą zamierza kupić. Pakiet inwestycyjny zawiera jedną konkretną propozycję (podniesienia kapitału o 10 mln zł), gwarancje bankowe są spółce zbędne, a aport rzeczowy w szczegółach nieznany jest co najmniej wątpliwy zarówno co wartości, jak i przydatności spółce. Pakiet socjalny, negocjowany w wymuszonym pośpiechu, nie jest, delikatnie mówiąc, korzystny. Realizacja wielu jego zapisów zależy w istocie od dobrej woli inwestora, gdyż z prawnego punktu widzenia nie są precyzyjne i wymagają interpretacji.
Proszę zatem o wyjaśnienie, czy wycena spółki była wykonana właściwie, czy była korygowana w czasie i uwzględniała zmiany w sytuacji finansowej GAMRAT SA, wreszcie czy realizowana ścieżka prywatyzacyjna jest najbardziej właściwa z punktu widzenia skarbu państwa i przyszłości tej firmy. Wiele wskazuje na to, że można znacznie korzystniej sprywatyzować GAMRAT SA, wybierając np. ścieżkę poprzez giełdę.
Oddzielnego wyjaśnienia wymaga sytuacja Zakładu Produkcji Specjalnej GAMRAT Sp. z o.o., który jest spółką córką GAMRAT SA powstałą w procesie restrukturyzacji. Spółka ta, jako jedyny w Polsce producent paliw rakietowych, miała trafić do grupy ˝Bumar˝ zgodnie ze strategią rządową dotyczącą restrukturyzacji przemysłu zbrojeniowego. Ma stać się jednym z beneficjentów programu offsetowego związanego z zakupem rakiety Spike, gdyż, jak żadna inna firma z tej branży, jest najlepiej przygotowana do podjęcia produkcji silników rakietowych. Dla przyszłego bytu tej spółki jest to jedna z najbardziej kluczowych spraw. Rozwiązanie przyszłości tej firmy jest również bezpośrednio związane z prywatyzacją GAMRAT SA, gdyż jak rozumiem nie może ono trafić w ręce prywatnego inwestora.
Dlatego proszę również o odpowiedź na pytania:
Czy i kiedy spółka ta trafi do grupy ˝Bumar˝?
Czy nastąpiła decyzja o lokalizacji produkcji silników do rakiety Spike w tej firmie?
Mój dotychczasowy stan wiedzy w tej sprawie upoważnia mnie do wnioskowania o zakończenie obecnego postępowania prywatyzacyjnego i rozpoczęcie procesu od nowa, miejmy nadzieję, z lepszym skutkiem.
Z poważaniem
Poseł Elżbieta Łukacijewska
Warszawa, dnia 28 lipca 2004 r.