Stosownie do postanowień art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 23 stycznia
Stosownie do postanowień art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 23 stycznia 2003 r. o powszechnym ubezpieczeniu w Narodowym Funduszu Zdrowia (Dz.U Nr 45, poz. 391 z późn. zm.) do zakresu działania NFZ należy m.in. zabezpieczenie ubezpieczonym świadczeń zdrowotnych służących zachowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia. W powyższym zakresie, w myśl art. 53 ust. 1 cytowanej ustawy, znajduje się także prawo ubezpieczonych do bezpłatnych podstawowych świadczeń zdrowotnych lekarza stomatologa oraz podstawowych materiałów stomatologicznych stosowanych przy udzielaniu tych świadczeń. Rozszerzony katalog świadczeń stomatologicznych ustawowo zagwarantowano dzieciom i młodzieży do ukończenia 18 roku życia oraz kobietom w ciąży i w okresie połogu. Niezależnie od tego ustawa w art. 122 ust. 1 gwarantuje ubezpieczonym prawo wyboru lekarza stomatologa spośród lekarzy ubezpieczenia zdrowotnego.
Codzienna praktyka wykazuje jednak nagminne łamanie powyższych zasad. Tytułem przykładu pragnę wskazać, że reglamentacja ilości bezpłatnych usług medycznych doprowadziła do likwidacji Niepublicznego Stomatologicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej AN-MED Anna Stańczyk-Franiel z siedzibą w Żorach przy ul. Powstańców śląskich. Wymieniona placówka funkcjonująca od 25 lat na terenie 63 000 aglomeracji jako jedyna świadczyła usługi kierowane do pacjentów niepełnosprawnych. Likwidowany gabinet odnotowywał także najwyższą liczbę dzieci korzystających z porad stomatologa. Podobna sytuacja dotyczy przychodni położonej w dzielnicy Rybnika - w Paruszowcu - która do czasu rozwiązania kontraktu funkcjonowała od ponad 40 lat. Z usług tych placówek położonych w najuboższych dzielnicach miast śląskich korzystali najsłabiej uposażeni mieszkańcy, których w żaden sposób nie stać na leczenie w prywatnych gabinetach stomatologicznych. Oczywiste jest, że sytuacja tych dwóch, przykładowo wymienionych, placówek nie jest odosobniona. Poza ograniczeniem dostępu mieszkańców do usług medycznych zauważyć należy także inne ujemne skutki pozostające w bezpośrednim związku z likwidacją placówek. Bezspornie zaliczyć do nich należy konieczność przeprowadzenia zwolnień pracowniczych skutkujących wzrostem bezrobocia i obowiązkiem wypłaty świadczeń przez właściwe urzędy pracy. Wspomnieć także należy o obowiązku spłaty zobowiązań zaciągniętych przez właścicieli gabinetów w związku z ich wyposażeniem, dostosowywaniem do potrzeb osób niepełnosprawnych, jak również wymogów określonych m.in. rozporządzeniem Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej w sprawie wymagań, jakim powinny odpowiadać pod względem fachowym i sanitarnym pomieszczenia i urządzenia zakładu opieki zdrowotnej (Dz.U. Nr 74, poz. 366 z późn. zm.).
Za niedopuszczalne i niezgodne z zasadami współżycia społecznego należy uznać działania prowadzone przez dyrekcję Narodowego Funduszu Pracy, której przedstawiciele nierzadko z błachych przyczyn, bez przeprowadzenia analizy skutków dla społeczeństwa, podejmują decyzję w przedmiocie rozwiązania kontraktu z placówką służby zdrowia. Jako przykład odnotowanej przesłanki, która stała się przyczyną rozwiązania umowy wskazać można na brak logo NFZ na siedzibie budynku nzoz, brak wymaganej wywieszki czy słabo widoczne umiejscowienie Karty Praw Pacjenta. Takie i inne przykłady rodzą przekonanie społeczne o arogancji i braku poszanowania podstawowych zasad prawa ze strony finansowych decydentów. Prowadzona działalność NFZ utwierdza w przekonaniu, że ustawowe gwarancje dostępu do bezpłatnych świadczeń medycznych czy swobody w zakresie wyboru lekarza stają się pustymi sloganami niemającymi związku z rzeczywistością. Ponadto stawia pod znakiem zapytania wiarygodność, jak również celowość ustawowego obowiązku opłacania składek w kontekście permanentnego naruszania zasady równego traktowania obywateli oraz solidarności społecznej, o których mowa w art. 4 ustawy o powszechnym ubezpieczeniu w Narodowym Funduszu Zdrowia.
Mając na uwadze powyższe, wnoszę o pilne podjęcie działań, które uniemożliwią stosowanie praktyk polegających na reglamentacji liczby kontraktowanych usług medycznych m.in. z zakresu stomatologii, prowadzących do ograniczania dostępności ubezpieczonych do gwarantowanych świadczeń zdrowotnych.
Niezależnie od tego, w związku z opisaną sytuacją Niepublicznego Stomatologicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej AN-MED Anna Stańczyk-Franiel z siedzibą Żorach przy ul. Powstańców śląskich, jak również Niepublicznego Stomatologicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej z siedzibą w Rybniku-Paruszowcu, wnoszę o złożenie za pośrednictwem Zarządu Funduszu wniosku do Rady Funduszu o zmianę Krajowego Planu Zabezpieczenia świadczeń Zdrowotnych.
Powyższy postulat podyktowany jest uzasadnionymi potrzebami zdrowotnymi osób ubezpieczonych, których nie można było przewidzieć w chwili przyjmowania i zatwierdzania planu.
Jakie jest stanowisko Pana Ministra wobec opisanych powyżej problemów?
Z poważaniem
Poseł Eugeniusz Wycisło
Warszawa, dnia 4 października 2004 r.