Szanowny Panie Ministrze! Od kilkunastu lat ogromnym wysiłkiem ludzi oddanych sprawie tworzenia szans rozwoju
Szanowny Panie Ministrze! Od kilkunastu lat ogromnym wysiłkiem ludzi oddanych sprawie tworzenia szans rozwoju i życia w integracji powstawały i wciąż się rozwijały Warsztaty Terapii Zajęciowej. Dziś, gdy placówki te dzięki dużemu zaangażowaniu zatrudnionej tam kadry, rodzin uczestników WTZ i innych placówek, spełniają niezastąpioną rolę wobec izolowanych i najgłębiej odrzuconych młodych osób niepełnosprawnych, dochodzi do próby zniweczenia tych dokonań wskutek ograniczenia poziomu finansowania przez PFRON. Od dwóch lat PFRON systematycznie obniża dotacje przekazywane samorządom na działalność Warsztatów Terapii Zajęciowej, w sytuacji gdy samorządom brakuje pieniędzy na pokrycie powstałych różnic. Taki stan rzeczy sprawia, że samorządy przekazują mniej pieniędzy na działalność WTZ. Na przykład Miasto Łomża zmuszone było zmniejszyć poziom finansowania WTZ w Łomży o brakujące 20 tys. zł nieprzekazane przez PFRON, zaś np. powiat suwalski obniżył poziom finansowania WTZ w Filipowie o ok. 28 tys. zł, natomiast w przyszłym roku przewidywane zmniejszenie to kwota 48 tys. zł. Te ograniczenia dotyczą wszystkich WTZ w skali kraju, stanowiąc zagrożenie ich bytu, narażając na uszczerbek ich podopiecznych. Konieczność oszczędzania zmusza kierowników WTZ do zastępowania doświadczonych terapeutów niedoświadczonymi absolwentami. Taki stan rzeczy powoduje odbieranie szans młodym osobom niepełnosprawnym na usprawnianie funkcjonalne oraz rehabilitację społeczną, co jest sprzeczne z Narodową Strategią Integracji Społecznej i Krajowym Prawem na rzecz Integracji. Takie działanie PFRON to również kolejny zamach na samorządy. Zamiar zmiany art. 9 ustawy o rehabilitacji zmierzający do rokrocznego zwiększania obciążeń samorządów kosztami utrzymania WTZ i ograniczania ich funkcjonowania przez PFRON w sytuacji niezapewnienia samorządom dochodów na ten cel stanowi naruszenie art. 167 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Ponadto prowadzi w oczywisty sposób do likwidacji tak bardzo niezastąpionych Warsztatów Terapii Zajęciowej. Wobec powyższego stawiam Panu Ministrowi następujące pytania:
1. Czy nie można utrzymać poziomu finansowania przez PFRON zadań realizowanych przez Warsztaty Terapii Zajęciowej na niezmniejszonym poziomie, jak w latach ubiegłych, gwarantującym ich dalsze funkcjonowanie?
2. Czy nie można odstąpić od wprowadzania art. 9 ustawy o zmianie ustawy o rehabilitacji oraz o zmianie innych ustaw stanowiącego zamach na budżety samorządów, a tym samym Warsztaty Terapii Zajęciowej?
3. Dlaczego na samorządy nakłada się kolejne zadania, bez środków wbrew art. 167 ust. 1 Konstytucji RP?
4. Jakie rozwiązanie zaproponuje Pan Minister, by zapobiec likwidacji tak potrzebnych WTZ? I co zrobiono w tym zakresie w czasie minionych dwóch lat?
Z poważaniem
Poseł Wojciech Borzuchowski
Warszawa, dnia 6 października 2004 r.